Witaj czytelniku !
Dziś piszę ten post, bo zapragnęłam podzielić się z Tobą moimi przemyśleniami na temat nazwy, którą spontanicznie, pewnego dnia nadałam naszemu miejscu. Jeśli Cię to interesuje, to przejdź dalej :)
Dzika róża
Jest to roślina lecznicza, jadalna i pospolita w naszym kraju. Każdy z nas zna ją i ceni, a mi myśl o niej przynosi wspomnienia zapachu jej kwiatów i widok urabiających się przy nich bąków oraz pszczół. Czerwień owoców zaś skłania mnie do zbiorów, aby robić z nich zimowe konfitury, herbaty. Widzę w niej tę wspaniałą roślinkę, która mnie wzmacnia i leczy.
Takie są też intencje i moje wyobrażenia, co do funkcji, jakie ma spełniać moje gospodarstwo. Płody ziemi mają wzmacniać i leczyć. Nie tylko mnie, nie tylko tego, który zapragnie je nabyć, ale i samą przestrzeń wokół. To gospodarstwo swoim ukształtowaniem ma wzmacniać i leczyć pokiereszowaną naturę. Bioróżnorodność i wielorakość biotopów, które zbuduję, a ten blog mi tego światkiem ma wzmacniać życie dziś, za 20 i 100 lat, jak i już wtedy, gdy nikogo tu nie będzie. Tutaj będzie miejsce, skąd rośliny będą mogły się rozprzestrzeniać w stronę pól, które kiedyś, gdy już nie dadzą rady dłużej znieść monokultury, zamienią się w nieuprawiane łąki.
Takie jest dalekosiężne dążenie i w tym duchu będziemy tworzyć nasz ogród.
Dzika róża jest też niesamowicie żywotna i niewybredna co do warunków stanowiskowych. Bije od niej jakby aura sympatii dla człowieka i zwierząt. Ma silny system korzeniowy, a posadzona w odpowiednich miejscach tworzy z czasem naturalny płot chroniący przed intruzami. Za żywopłotem z róży można czuć się bezpiecznie :)
Moja córka ma na imię Róża, a patronką jej imienia jest właśnie rosa canina, dzika róża, z powodu jej dwojakiej natury- kwiatów i kolców. Jedną z moich rodzicielskich wyzwań, jakie przed sobą postawiłam jest pokazać jej, jak chronić swoje wewnętrzne piękno i medycynę, jak nie dać się z nich ograbić, gdy na drodze stanie ktoś lub coś. Pragnąc uczyć ją, uczę siebie. Taki to piękny i trudny dar bycia rodzicem. Imię to jest niejako talizmanem, który daliśmy jej w prezencie.
A więc, jak widzisz, drogi Czytelniku, Dzika Róża stale mi towarzyszy, mocno na mnie wpływa. Jest inspiracją i rośliną-przyjacielem. Jest jej ogrom na ponidziu. Oj, będzie miała swoje miejsce w moim ogrodzie;) Dziękuję Ci, jeśli dotarłeś do końca tego tekstu. Ciekawa jestem, jak na Ciebie wpłynął...a być może zainspirował Cię do odkrycia swoich roślin-przyjaciół?... :)
Daj znać!
Pozdrowienia, Roha
.jpg)
.jpg)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz